منصور دوانيقى بغداد را ساخت بسيارى از أراضى اطراف آن را بأشخاص معين داد و پس از آباد شدن آنها را قطيعه باضافهء آن بأسماء مالكينش يا كلمات ديگر گفتند . و در اين صورت قطيعه نام چندين محل است در بغداد كه تميز هريك به مضاف‌اليه‌هاى آنها مىباشد ، چنان‌كه در « معجم البلدان » و « تاج العروس » و غيره آنها را ذكر كرده‌اند . بنابراين نمىتوان معلوم كرد كه اين قطيعه كه مدفن ابراهيم الأصغر است كدام يك مىباشد ، و نسبت به آن قطعى بتحريك است ؛ چنان‌كه قياس نسبت بفعليه بفتح فا مىباشد در صورت عدم اضافه و صحت عين ؛ اگرچه در حين نسبت مضاف اليه ذكر نشود . و به‌همين‌جهت در « تاج العروس » اشخاصى را كه منسوب به اين محل هستند به قطيعى باثبات ياء وصف كرده . مجملا ، فرزندش أبو سبحه موسى الثانى 8 كه كنيهء او را أبو الحسن نوشته‌اند ؛ در ع 2 سنهء 220 در بغداد وفات كرده چنان‌كه در « ترجمهء تاريخ قم : 222 » نوشته ، و در مقابر قريش دفن‌شده ، چنان‌كه در « ترياق المحبين » است . و در پاورقى « عمدة الطالب : 190 » فرمايد كه او را أبو سبحه گفتند براى اينكه از تسبيحى كه در دستش رنگين شده بود بسيار تسبيح مىگفت ، و سبحه بضم سين بمعنى تسبيح است ، انتهى . ولى چندان اعتمادى بمرقومات « ترياق المحبين » در مورد اين دو نفر نمىباشد ، و ما چندين فرزند از او در اين كتاب مىآوريم . يكى : أحمد 9 الأكبر الصالح كه در 1213 بيايد . و ديگر : على 9 كه در 1250 بيايد . و ديگر : حسين 9 القطعى كه در عمود اين نسب ذكر شد . به‌هرحال سيد عز الدّين حسن 28 از علماء بوده . تولدش سنهء 906 . وفاتش شب 9 رجب سنهء 963 . قبرش در قريهء جبع جل عامل . فرزندش سيد نور الدّين على 29 از علماء بزرگ و شاگرد و شوهر دختر مرحوم شهيد ثانى بوده . فرزندش سيد نور الدّين على 30 دويم ، از علماء معروف و صاحب تأليفاتى است . از آن جمله : كتاب « الأنوار البهيّة » در شرح « اثنىعشريهء صلاتيهء » شيخ بهائى ( ره ) .